Geschiedenis van Ciovo - Historische en Culturele Informatie over Ciovo
Bua, Boa, Bavo, Bubus zijn de Latijnse namen van het eiland, namen die waarschijnlijk van Illyrische origine zijn. De Slavische naam Ciovo is waarschijnlijk gerelateerd aan de Oostelijke kaap van het eiland; de Caput Jovis. Gedurende haar geschiedenis, en vooral tijdens de Middeleewen, kende Ciovo vele dorpen. Ook werd het eiland beschouwd als een ideale plek voor leprozenkolonies. In de 15e eeuw nam de bevolking van Ciovo toe, omdat veel bewoners van het vasteland voor de Turken op de vlucht gingen en een veilig heenkomen zochten op de eilanden.
Een aantal historische gebouwen zijn behouden gebleven. Het beroemdste monument is de pre-Romaneske kerk van St. Petrus vlakbij Slatine, in de inham van Supetar, de middeleeuwse kerk van St. Maurice (St. Mavro) in Zedno en de pre-Romaneskekerk van Onze Vrouwe bij de Zee (Gospa kraj mora). De buitenwijken van Trogir hebben zich uitgespreid over een deel van het eiland. Ciovo is feitelijk een uitbreiding van van Trogir, en tegelijkertijd een soort golfbreker voor de Golf van Kastela.
Ciovo is ook beroemd vanwege de kerk van Onze Vrouwe van Prizidnica, dat boven op een klif aan de Oostkust is gebouwd. Het werd gebouwd in 1546 en wordt omgeven door talrijke legenden die u met een beetje geluk nog door de oudere inwoners van Ciovo kan horen vertellen. Vier keer per jaar maken gelovigen een pelgrimstocht naar Onze Vrouwe van Prizidnice.
.gif){kind=logo}